سلام من اومدم خیلی وقت بود که آپ نکرده بودم دلم برای همتون تنگ شده بود از همتون ممنونم

که تنهام نمیزارین از داداش یاسین گلم که همیشه با حرفاش به من روحیه میده هم ممنونم...از

همه ی برو بچه های چت روم که واقعا گل هستن هم تشکر می کنم

دلتنگی

توی زندگی سخت ترین چیز دلتنگیه.خدایا چرا برای ما انسان ها غم و غصه آفریدی؟لااقل چرا

این درد بی درمونو آفریدی؟آدم می تونه با هر شرایطی خودشو وفق بده،می تونه یه جورایی

خودشو راضی کنه ولی وقتی دلتنگه از زمین زمون نارحته،شاکیه ،یه شاکیه خصوصی ،غمگینه

احساس می کنه همین حالا می میره توی گلوش یه چیزیه که راه نفس کشیدن و بسته به خدا

التماس می کنه که مرگش بده ولی خدا هم جوابشو نمیده.تو چه جوری می شی؟حالا یه کم

احساساتتو برات توصیف می کنم ....دلت خیلی پر.دوست داری یه عروسک سنگ صبور

داشتی

تا باهاش دردو دل می کردی.می ری جلوی آینه.خودتو نگاه می کنی.چرا این جوری شدم؟چرا

زیر چشمام گود افتاده؟چرا رنگم پریده؟فقط منتظر یه اشاره ای که هقی بزنی زیر گریه و از بی

وفایی های روزگار بگی.با خودت می گی من که این جوری نبودم باید محکم باشم یه دلتنگی

ساده که چیزی نیست که اینجوری خودمو باختم.چرا خودمو گم کردم؟نکنه عقلم جایی جا

مونده؟وای کجا دوباره گذاشتی رفتی؟چرا کار نمی کنی؟با خودت فکر می کنی دنیا به آخر رسیده

و همچی تموم شده.ولی این فقط برای یه ساعتته ،ساعت دیگه یادت می ره که چی برات

گذشته....ولی یه زخم روی قلبت می مونه که نشونه ی دلتنگیه یه روزته. یه روزی از اون

روزای خدا،یه روزی که هیچ کس نبود که با دستای مهربونش موهاتو ناز کنه و بهت

بگه"عسلکم.. چرا با من حرف نمی زنی؟"تو هم سر روی پاهاش بزاری و هر چی توی دلت

هست بریزی بیرون

یه روزی از اون روزا............................

اینم تقدیم به همه ی دلتنگای عالم